De geboorte van uw baby: de mooie gewoonten van de Soennah (naam, dadels, haar, Aqiqa)

De komst van een baby is een moment van genade. De islam omringt het met eenvoudige, zachte en betekenisvolle gebaren die ouders in alle rust kunnen verrichten. Hier zijn de belangrijkste, op volgorde.

1De eerste woorden: de oproep tot gebed

Veel gezinnen fluisteren de adhan in het rechteroor van de pasgeborene, zodat de eerste woorden die de baby hoort de naam van Allah zijn. Dit gebaar wordt door veel moslims gedaan en door een deel van de geleerden gewaardeerd.

2De tahnik: de eerste dadel

De Profeet ﷺ deed de tahnik bij pasgeborenen: een dadel wordt gekauwd en zachtjes over het gehemelte van de baby gewreven terwijl men een smeekbede voor hem of haar doet. Bij voorkeur doet een vrome persoon dit. Vraag altijd uw verloskundige of kinderarts om advies voordat u een pasgeborene iets in de mond geeft.

3Een mooie naam kiezen

De naam is het eerste cadeau dat u uw kind geeft. Kies een naam met een mooie betekenis die gemakkelijk te dragen is, zoals die van de profeten of de dienaren van Allah. U kunt hem bij de geboorte of op de zevende dag geven.

4De zevende dag: haar en aalmoes

Op de zevende dag wordt meestal het hoofdje van de baby geschoren en veel geleerden raden aan het gewicht van het haar in zilver als aalmoes te geven. Een mooi gebaar van delen vanaf de eerste levensdagen.

5De Aqiqa: het dankjewel van het gezin

Op de zevende dag wordt ook de Aqiqa gebracht: één schaap voor een meisje, twee voor een jongen. Past die dag niet, dan kan het op de 14e of 21e dag of later. Bij TreeDon boekt u online en wordt het vlees verdeeld onder gezinnen in nood.

6Smeekbeden voor uw baby

Vergeet naast de gebaren de smeekbede niet. Vraag Allah uw kind te beschermen, te leiden en tot een bron van vreugde voor u te maken. De gebeden van een moeder en een vader zijn kostbaar.

“Elke pasgeborene is verpand aan zijn Aqiqa, die op de zevende dag voor hem wordt geslacht, waarop hij een naam krijgt en zijn hoofd wordt geschoren.” (Overgeleverd door Abu Dawud, At-Tirmidhi en An-Nasa’i)